Overprikkeling

Fase 1 Methodiek Kleur bekennen bij Overprikkeling bij Autisme Fase 2 Methodiek Kleur bekennen bij Overprikkeling bij Autisme Fase 3 Methodiek Kleur bekennen bij Overprikkeling bij Autisme

Gedrag heeft altijd een oorzaak

Heb je iemand met autisme in je omgeving dan is kennis en begrip van overprikkeling de weg tot een goed contact. Overprikkeling ontstaat als er meer informatie wordt ontvangen dan verwerkt kan worden. Er ontstaat dan een soort filevorming in het hoofd. Het is noodzakelijk om de verschillende fases van overprikkeling te herkennen, want niet in elke fase lukt het nog om een gesprek te voeren. Pas als degene met autisme zich veilig voelt zal deze informatie kunnen opnemen en dit kunnen verwerken. Er zijn 3 fases:

Fase 1: Het gaat goed

Het gaat goed, de persoon is rustig en overziet wat hij/zij doet en voelt. In deze fase kan hij/zij functioneren en is goed aanspreekbaar. Deze fase is een prima referentie/ijkpunt.

Fase 2: Afwijkend gedrag

In deze fase heeft degene met autisme teveel prikkels en informatie te verwerken gekregen. Dit hoeft niet eens altijd zichtbaar te zijn. Het afwijkende gedrag kan er dan als volgt uitzien: schelden, verdriet, pesten, bonken, fladderen, opdringen, claimen, betweterig, brutaal, niet aan willen kijken, niet antwoorden, geluiden maken, stellen van veel vragen, in zichzelf gekeerd zijn, verandering in tonaliteit of spreektempo, verandering van spierspanning. Voor de buitenwereld schijnbaar ongewenst en vervelend gedrag, maar voor iemand met autisme betekent dit dat er nauwelijks nog eigen regie is.

Fase 3: Vluchten, vechten of verstijven

In deze fase is de persoon met autisme vaak niet meer aanspreekbaar. Degene is zo overprikkeld dat het overlevingsmechanisme het overneemt. Er treedt een reactie op in de vorm van verstijven, vluchten of vechten. Deze reactie komt altijd voort uit angst! De basis emotie angst en de reacties die hieruit voortvloeien worden gegenereerd en geregisseerd door de amygdala, het limbisch systeem. Dit systeem is een soort emotionele schildwacht. Als er gevaar dreigt dan neemt deze schildwacht de regie over om direct tot actie te kunnen overgaan. Adrenaline, nor-adrenaline en cortisol worden in het lichaam afgegeven om op de vlucht te kunnen slaan, te vechten of te verstijven en juist niet te reageren. Tegelijkertijd stopt het denkvermogen, de neo-cortex ook het rationele brein genoemd. Rust en veiligheid bieden is het enige wat je nog kunt doen totdat de persoon weer tot zichzelf komt. Zodra degene met tot rust is gekomen, is er een gesprek mogelijk en kun je samen onderzoeken wat de aanleiding tot de escalatie was.

[Lees meer over overprikkeling]

Methodiek Kleur bekennen bij Overprikkeling is ontwikkeld door Auticomm.